Janneke had een droom UPDATE



Toen Janneke wist dat ze zou sterven, had ze nog maar 5 weken en wou ze nog maar één ding en dat was de rest van haar korte leven genieten. Dankzij haar ouders heeft ze dat ook kunnen doen. Janneke is maar 21 jaar geworden.
Wil je doneren? Druk op de knop links - of doneer op NL79RABO 0127 9449 31 t.n.v. A. Plante
Wie was Janneke?  Een vrolijke, sociale en bovenal een intelligente lieve meid die genoot van het leven. Zelf had ze haar hart verloren aan het verre West Papua dat ze op 12-jarige leeftijd kon bezoeken samen met haar vader die er is groot gebracht, als kind van ontwikkelingswerkers. Haar bezoek aan West Papua, het voormalig Nederlands Nieuw Guinea, maakte een diepe indruk op haar. Het bezoek heeft haar manier van denken sterk beïnvloed, ze hakte daar de knoop door om naar het gymnasium te gaan. ‘’Papa, hier kom ik nog 20 keer terug. De liefde en vriendschap gaan hier veel dieper dan bij ons in het westen. Hier kunnen we leven met weinig en heel tevreden zijn.’’Het mocht niet zo zijn: op 22 juli werd ze opgenomen in het MCL te Leeuwarden met ernstige rugklachten. Hoe ernstig bleek op 23 juli toen ze met spoed werd overgebracht naar het UMCG Groningen voor een operatie. Wat begon als vage rugklachten eindigde in een operatie waarbij een tumor werd verwijderd, en waaraan ze een dwarslaesie overhield. Nog geen week later kreeg ze de uitslag: ‘’Je hebt maximaal twee maanden te leven.’’ Het werden er uiteindelijk nog geen zes weken. Ze stierf op 9 september 2015 temidden van familie en vele vrienden.Het nieuws kwam aan als een mokerslag, niet te bevatten, er was verslagenheid bij haar, haar zusje en ouders. Daar lig je dan, 21 jaar oud, volop aan het genieten van het leven en vastbesloten om na je studie Bestuurskunde aan de Universiteit Leiden, het verschil te maken op bestuurlijk niveau door op te komen voor de minder bedeelden.Ze werd liefdevol thuis bij haar ouders in Dokkum opgevangen en verzorgd. Daar nodigde ze al haar vrienden en familie uit om langs te komen: gemiddeld kwamen er dagelijks 30 mensen over de vloer! Al die tijd was er geen enkele wanklank van haar kant. Ze bleef vrolijk, belangstellend naar iedereen die haar bezocht, ondanks alles: de bijwerkingen van de morfine, de rugpijn en haar steeds minder wordende zicht. Wat een kracht toonde ze als jonge meid van 21 jaar!Als vriendengroep waren we diep onder de indruk van haar positieve instelling; ook tijdens haar ziekte dacht ze eerst aan de ander. Zo nam ze vol liefde afscheid van familieleden en vrienden. Letterlijk tot op het laatste moment – toen ze niet meer bij bewustzijn was vanwege de morfine - bleef ze actief. Als bestuurslid van Stichting Rajori bleef ze vanaf haar ziekbed input geven voor sociale projecten in het verre West Papua. Ze studeerde voor haar laatste tentamens en wist ook nog haar eigen uitvaart te regelen. Ze koos voor een afscheid en een kist die paste bij wie ze was: haar leven vierend i.p.v. verdrietig te zijn, omringd door iedereen die haar lief was.Na het overlijden van haar Papua oom Zachi werd er na zijn dood, zijn leven op een ‘’feestelijke’’ wijze herdacht, zij voelde dat dit heel troostend was en zag dat familie en vrienden verbroederden. Twee weken voordat ze kwam te overlijden herinnerde ze haar vader hier aan, die hier gehoor aan gaf. De 3e en 40e avond nadat ze kwam te overlijden zijn we allemaal bij elkaar gekomen. Op een feestelijke manier werden er veel mooie herinneringen opgehaald en verhalen verteld over Janneke.Door een administratieve fout bleek ze niet goed verzekerd. Janneke’s ouders zijn hierdoor zwaar in de schulden beland. Het verlies van hun dochter heeft hen diep geraakt, geldzorgen horen daar niet bij. De uitvaart moet nog worden betaald en er is geen geld voor een monument met een bankje voor vrienden om met haar te komen ‘’chillen’’, een diep gekoesterde wens van Janneke. Dit vinden we erg pijnlijk voor de familie, maar ook onwaardig voor Janneke. Daarom willen wij, de vrienden van Janneke, dit bedrag graag bijeen brengen. Wij willen Janneke’s droom waar maken en haar leven waardig afsluiten: een mooi monument en een bankje voor bezoekers gunnen we haar, haar ouders en zusje van harte.Janneke’s droom was ook om in 2016 of 2017 nog een reis te gaan maken naar West Papua samen met haar zusje en haar vader, om projecten te bekijken, nieuwe op te starten en deze te begeleiden, daar les te geven en de mensen milieubewuster te maken. Haar vader en haar zusje zullen nu zonder haar moeten gaan, de donaties die boven het streefbedrag binnenkomen zullen hieraan besteed worden en gaan naar stichting Rajori dat kleinschalige projecten steunt in West Papua. zie rajori.nlWij bedanken, ook namens haar ouders en jongere zus, iedereen die wil helpen om Janneke’s droom waar te maken!Namens de vrienden van Janneke,Redmar Severein en Joop AgemaWil je doneren? Druk op de knop links - of doneer op NL79RABO 0127 9449 31 t.n.v. A. Plante
Er zijn nog geen updates geplaatst.
Spread the word!

Reacties

Gestart op 24 oktober 2015


avatar

Ad En Anneke Plante

Begrafenissen & Gedenktekens
Nederland

Recente Donaties
avatar

€5

Antje Dijkstra

3 maanden geleden
Share

avatar

€10

Tessa Sinnema

3 maanden geleden
Share

avatar

€25

Joop Agema

1 jaar geleden
Share

avatar

€20

Romke Poortinga

1 jaar geleden
Share

avatar

€15

Simone Stegehuis

1 jaar geleden
Natuurlijk doe ik een donatie!
Share

5 van 422 donaties